Geen pedojaagster maar een oplichtster

Rechtspraak.nl uitspraak LJN BH 7631

Zo wordt eenieder geacht onschuldig te zijn, tot zijn schuld wordt bewezen en is iemand die zijn straf heeft uitgezeten weer een vrij man met alle (grond)rechten van dien. Gedaagde gaat daaraan voorbij. Gebleken is dat het op internet vermelden van persoonsgegevens van personen die zich strafrechtelijk hebben moeten verantwoorden, eigenrichting in de hand werkt en dat dit ernstige gevolgen heeft respectievelijk kan hebben voor deze personen. Het bevorderen van eigenrichting verdient in rechte geen steun. Die omstandigheden maken dat het recht op vrijheid van meningsuiting in casu niet prevaleert boven het recht op een persoonlijke levenssfeer.

Yvonne Helene van Hertum – Rabbie is geboren op 16 februari 1954 in Amsterdam. Op 3 oktober 1955 is zij verhuisd naar Rotterdam. Zij is getrouwd met Peter van Hertum en ze woont tegenwoordig in Rotterdam IJsselmonde. Yvonne heeft één zoon van een onbekende vader, die inmiddels is gevlucht verhuisd naar China. Ze is op 29 juni 2010 persoonlijk failliet verklaard omdat Yvonne haar schulden t.w.v. 120.000 euro niet meer kon betalen (faillissementsverslag). Hierdoor kwam zij op 28 oktober 2010 in de schuldsanering terecht. Enkele jaren geleden is Yvonne een tijdje ondergedoken geweest in België om aan haar schuldeisers te ontsnappen.

Het leven van Yvonne van Hertum bestaat veel uit leugens, laster, haatzaaien, dreigementen en kinderporno. De laatste jaren noemt zij zich een pedojaagster. Overlevers van kindermisbruik moeten niets van haar methoden hebben, omdat Yvonne hen nogmaals misbruikt voor aandacht. Critici maakt Yvonne uit voor pedo’s en pedovriendjes, waardoor er geen ruimte meer is voor discussie.

Bijna al haar medestanders hebben Yvonne daarom met flinke ruzies verlaten. Enkelen verlieten haar nadat Yvonne kinderporno plaatste op haar website. Hierna zijn deze overlevers van kindermisbruik bedreigd en belasterd. Ook hun hosting provider werd bedreigd. Yvonne heeft ook vaak personen vals beschuldigd omdat ze achter elke boom een pedofiel ziet, haar ‘bewijs’ niet controleert en ze niet aan hoor en wederhoor doet. Op 8 mei 2009 is ze in hoger beroep veroordeeld tot vier maanden celstraf waarvan twee voorwaardelijk omdat ze iemand ten onrechte had beschuldigd van het voeren van een erotische chat met een minderjarige.

De jaren 90

Tot de jaren 90 is er weinig bekend van Yvonne. In 1994 werd Yvonne op non-actief gesteld door de Huurdersvereniging IJsselmonde vanwege haar gedrag en de vele spellingfouten in het contactblad. Verder werd zij verdacht van het stelen van een geldkistje uit het kantoor van de huurdersvereniging. Er bleek 2300 gulden te zijn verdwenen. Zonder overleg met het bestuur heeft Yvonne een portefeuille met geld in de kast gelegd om de dief te lokken. Ook deze portefeuille is verdwenen zonder dat de dader is betrapt, een vreemde zaak.

Actie tegen dierenleed in Zuid-Korea

In 2002 startte Yvonne een petitie om op te komen tegen de manier waarop honden in Zuid-Korea worden geslacht voor consumptie. Ze haalde daarmee dagblad De Telegraaf. Ook werd de website hondenleed.nl in het leven geroepen. Op 6 april 2002 weigerde de ambassadeur van Zuid-Korea de petitie met ruim 40.000 handtekeningen aan te nemen evenals de toenmalige minister van Buitenlandse Zaken Joshua van Aartsen. Hierna werd nooit meer iets vernomen van de petitie.

Tranen op 4 mei

In 2003 schreef Yvonne onder de naam Yvonne de Bruin het boekje “Tranen op 4 mei”, naar eigen zeggen een autobiografisch verhaal. Haar vader zou haar een trauma hebben aangepraat door zijn eigen belevenissen uit de oorlog uitentreuren aan haar te vertellen. Haar vader zou volgens eigen zeggen Auschwitz hebben overleefd, haar moeder Sobibór. Dit boek kwam in opspraak toen de Joodse gemeenschap haar betrapte op het verkondigen van onwaarheden: het boek was deels verzonnen en deels gebaseerd op de verhalen van andere personen. Hierna bedreigde Yvonne deze slachtoffers van de Holocaust, wat haar een levenslange ban opleverde op Joods.nl.

De oprichting van Stopkinderseks

In 2006 startte Yvonne website stoppnvd.org tegen de toenmalige pedopartij NVD, die later haar naam op last van een gerechtelijke uitspraak veranderde in PNVD. Naar eigen zeggen deed ze dit omdat een zoon van een vriendin van haar zelfmoord had gepleegd nadat hij hoorde van de oprichting van de NVD. Dit verhaal bleek later één grote leugen. Ze organiseerde een demonstratie tegen de NVD die voornamelijk extreemrechtse demonstranten aantrok en uiteindelijk werd afgeblazen. De naam van haar website veranderde later in stopkindersex.nl, stopkindersexnu.nl, pasop.nu, stopchildabuse.wordpres.com, stopkindersex.com en stopkinderseks.com. Yvonne zegt diverse malen te zijn bedreigd en mishandeld waardoor ze al vele malen tijdelijk is gestopt (en weer begonnen) met pedojagen.

Het hunten op chatsites

Eind 2006 kwam Yvonne negatief in het nieuws omdat de hunters zich actief op chatsites bewogen en zich daar voordeden als minderjarige meisjes. Wanneer chatters zich seksueel tegenover hen gedroegen en hiermee doorgingen na de mededeling van de hunter dat ze minderjarig was, werd de chatter opgespoord en werd al het ‘bewijsmateriaal’ (chatlog, webcamfilmpjes, foto’s) de chatter ten laste gelegd. De chatter kreeg de keus om mee te werken en een verklaring te ondertekenen dat hij nooit meer onzedelijk zou chatten met minderjarigen. In dat geval diende een kopie van een legitimatiebewijs te worden meegestuurd en werden de gegevens bewaard (‘als verzekering tegen recidive’) maar niet gepubliceerd. Wanneer de chatter niet meewerkte, volgde publicatie van al het materiaal plus (indien beschikbaar) naam, toenaam en adres van de chatter. Deze werd doorgaans direct gepubliceerd. De gegevens werden van de website gehaald indien de chatter de verklaring ondertekende en met een kopie van de legitimatie terugstuurde.Wat er met deze legitimaties gebeurd is, is onbekend. Eén van de gedupeerden deed aangifte wat resulteerde in haar vier maanden celstraf.

De pedosmoelenboeken van Yvonne

In 2009 begon Yvonne een website waar foto’s en adresgegevens van vermeende veroordeelde pedoseksuelen op te zien waren. Eerst op dutchpedophilesexposed.org en op dutchpredators.org, later op danger4kids.org en danger2kids.org. Alle websites zijn inmiddels uit de lucht vanwege de Wet Bescherming Persoonsgegevens. Dankzij deze websites, zijn ook veel onschuldigen, waaronder kinderen en bejaarde ouders, met de dood bedreigd en zijn er ruiten ingegooid. De website Dutchpredators.org zou volgens Yvonne in de VS staan en daar ook worden beheerd. Een inwoner uit Geldermalsen, die met al zijn gegevens op de website stond, spande een kort geding aan. Hij kon niet bewijzen dat Yvonne achter de pedosmoelenboeken zat maar wel dat zij (mede)verantwoordelijk was voor Stopkindersex, iets wat zij ook ontkende. Hierna moest zij alle verwijzingen naar de pedosmoelenboeken van Stopkindersex.com verwijderen. Achteraf toonden zowel VKMag.com als Dutchpredators.info aan dat de server werd gehost in Zierikzee bij CoreISP (Provided, DedicatedBox) van Liroy van Hoewijk.

De leugens van Yvonne

Yvonne heeft een ziekelijke neiging tot liegen. Ze liegt bijna over alles. Ze liegt over ziektes als kanker en hartaandoeningen. Ze liegt over de stelende huishoudster van haar moeder, die haar onterfd heeft. Ze liegt dat ze een echte Rotterdamse is terwijl ze in Amsterdam is geboren. Ze liegt over haar riante leventje terwijl ze in de schuldsanering zit. Ze liegt dat van Joodse afkomst is terwijl ze geen Joodse moeder heeft en na “Tranen op 4 mei” en haar banden met neo-Nazi’s nooit meer zal worden toegelaten tot de Joodse gemeenschap. Ze verschuilt zich onder tientallen nicknames op het Internet. Het ergste is dat Yvonne bewust liegt over tegenstanders om haar achterban tegen hen op te zetten. Allerlei lage roddels over personen met een andere mening komen op Internet terecht. Aangezien de achterban van Yvonne niet even wat langer nadenkt, worden hierdoor al haar tegenstanders bedreigt en belastert op het Internet. Vrijheid van meningsuiting lijkt niet te gelden als het gaat om Yvonne van Hertum.

De methodes van Yvonne

De methodes van Yvonne van Hertum zijn er op gericht om zoveel mogelijk haat te zaaien. Niet alleen pedofielen moeten het ontgelden maar ook haar critici, die voor pedo of pedovriend worden uitgemaakt en daardoor worden bedreigd. Doordat Yvonne haar informatie niet controleert, worden regelmatig bij de verkeerden de ruiten ingegooid. Ook de kinderen, de broer(s), de bejaarde ouders, de buren en de (Hyves) vrienden van veroordeelde pedoseksuelen worden in de hetze van Yvonne betrokken door haar achterban. De jacht van Yvonne gaat zelfs zo ver dat een rare kwibus, die nog nooit was veroordeeld voor (pedo)seksuele activiteiten, is vermoord en dat Yvonne de moordenaar kent.

De stopkinderseks redactie

Yvonne vindt pedojagen heel stoer, maar ze wil absoluut geen verantwoordelijkheid nemen voor haar daden. Zogenaamd is ze alleen woordvoerster maar achter de schermen is Yvonne de volledige redactie. Ze heeft heel wat valse redactieleden bij elkaar verzonnen. De bekendste ‘redactieleden’ zijn: Ad Struijk/Struyk/de Rocquefort, Theo van Straalen, Mark Hartman, William Smith, Jan-Willem en Léon Vuist. Verder bestaat Stopkindersex uit naïeve types, die denken dat Yvonne voor de goede zaak vecht. Zij houden het hooguit twee maanden vol. Toch zijn er altijd weer stommelingen die in de leugens van Yvonne trappen.

Pedojagen werkt averechts

Deskundigen zijn er over eens dat pedojagen contraproductief werkt (vb1,vb2,vb3,vb4). Juist doordat pedoseksuelen worden opgejaagd en uitgekotst, lopen ze een veel grotere kans om terug te vallen in hun oude gedrag. Pedojagen werkt dus kindermisbruik in de hand. Daarbij werkt pedojagen het doden van de misbruikte kinderen in de hand omdat er dankzij pedojagers beter geen getuigen kunnen worden achtergelaten. Het begeleiden van pedoseksuelen door vrijwilligers heeft bewezen de kans op terugval en dus op kindermisbruik aanzienlijk te verminderen (vb1,vb2). Daar krijg je alleen geen aandacht mee en je loopt de kans om voor pedovriend uitgemaakt te worden.

Waarschuwing: blijf bij Yvonne van Hertum uit de buurt

Kinderen heeft Yvonne nog nooit geholpen. Er is ook nog nooit een pedoseksueel opgepakt dankzij Yvonne. Overlevers van kindermisbruik misbruikt ze nogmaals voor haar eigen drang naar aandacht. Er loopt zelfs een kinderverkrachter vrij rond omdat Yvonne haar valse aangifte aan die van de moeder van een misbruikt kind had gekoppeld. Hierdoor werd de aangifte niet ontvankelijk verklaard. Yvonne heeft kinderporno op Internet geplaatst en verzamelt ook kinderporno zonder hiervan aangifte te doen. Haar aanhang voedt ze met haat naar pedo’s en ‘pedoaanhangers’ en dat is iedereen met een andere mening. Die aanhangers komen er vroeg of laat (maar altijd te laat) achter dat Yvonne echt iedereen misbruikt, maar dan heeft Yvonne allang hun persoonsgegevens om hen ook te te misbruiken. Ons advies is dus om zoveel mogelijk bij Yvonne van Hertum uit de buurt te blijven voordat je in een wereld verzeild raakt van leugens, laster, haatzaaien, dreigementen en kinderporno.