Stopkinderseks.com heeft de afgelopen weken enkele artikelen geplaatst over eventuele misstanden bij de Van der Hoevenkliniek in Utrecht. Hieruit blijkt dat Stopkinderseks gebruikt maakt van een infiltrant informant bij de Van der Hoevenkliniek die zeer vertrouwelijke informatie lekt.
Dit is een ernstig misdrijf, waardoor de behandeling van T.B.S. patiënten in Utrecht verstoord dreigt te worden. De Van der Hoevenkliniek in inmiddels door ons aangeschreven met enkele vragen en opmerkingen.
Ook bij RTV Utrecht laat ene Ad Struyk van Stopkinderseks.com in de comments blijken te beschikken over vertrouwelijke informatie van bewaarders.
Resultaat is dat de adressen van de woningen van de Van der Hoevenkliniek op de website van Stopkinderseks.com te lezen zijn. Uiteraard zal dit tot veel onnodige onrust leiden in de buurt, maar daar is het Stopkinderseks.com tenslotte om te doen.
Maar niet alleen worden adressen van woningen geplaats. Ook vertrouwelijke informatie over patiënten komt door deze infiltrant op straat te liggen. Enkele voorbeelden:
Gisteren ging Stopkinderseks.com een stap verder en zijn er foto’s geplaatst van waarschijnlijk veroordeelde pedoseksuelen, die worden behandeld in de Van der Hoevenkliniek.
En om te laten zien dat Stopkinderseks niet alleen de afgekorte namen plaatst, zijn hier de bijbehorende foto’s.
U begrijpt dat niet alleen bovenstaande T.B.S.-patiënten gevaar lopen door het lekken van vertrouwelijke informatie aan Stopkinderseks.com. De behandeling van alle T.B.S. patiënten bij de Van der Hoevenkliniek loopt ernstig gevaar nu iedereen de adressen van de woningen voor de T.B.S. patiënten kan opvragen.
Wie is dus de infiltrant bij de Van der Hoevenkliniek? Wij zullen niet rusten voordat deze infiltrant bekend is en bij de politie is afgeleverd. Om de Van der Hoevenkliniek behulpzaam te zijn, hebben we alvast een namenlijst gestuurd van eventuele verdachten die betrokken zijn bij Stopkinderseks.com. Wordt vervolgd.
#1 door Irma op 10 mei 2010 - 17:11
Quote
Het buiten de inrichting wonen is trouwens niets nieuws blijkt….
Leren in de maatschappij
Door Sigrid Deters
18-02-2006
Terlijl in Nederland een heftige discussie woedt over de veiligheidsmaatregelen rond (on-) begeleid verlof van tbs-patiënten, woont een derde van de tbs’ers in de Dr. Henri van der Hoevenkliniek al lang buiten de muren van de instelling, in een huisje elders in de stad. Deze transmurale fase is een essentieel onderdeel van de behandeling. Want tbs’ers moeten leren als goede burgers in de maatschappij te functioneren. En dat kan volgens de kliniek alleen als ze deel uitmaken van die maatschappij.
“Het geluid van mensen die ‘s avonds uit de stad terugkomen, het verkeer, de bussen. Daar geniet ik nog steeds iedere dag van.” De 44-jarige Rob woont sinds anderhalf jaar in een huisje in Utrecht, niet ver van de binnenstad. Hij is een van de 45 transmurale patiënten van de Van der Hoevenkliniek. Zij wonen buiten de muren van de instelling, in een gewoon huis midden in de samenleving.
Autorijden
Tijdens deze transmurale fase leren tbs’ers stapje voor stapje deel uit te maken van de maatschappij, vertelt Jos Wassenberg, hoofd behandeling van een van de twee transmurale voorzieningen van de Van der Hoevenkliniek. “Het is net als leren autorijden. Je kunt veel opsteken in de simulator, maar uiteindelijk zul je toch het verkeer in moeten.”
Wassenberg is verantwoordelijk voor de voortgang van ongeveer 20 patiënten, zoals de tbs’ers worden genoemd. Natuurlijk staat veiligheid voorop. “Iemand komt pas in de transmurale fase als hij heeft bewezen dat hij zich aan afspraken kan houden en tijdens verloven heeft laten zien dat hij met zijn vrijheden kan omgaan.” De kliniek bezoekt de transmurale patiënten regelmatig en begeleidt hen in het proces naar meer vrijheid. Daarnaast voeren zij een controlerende functie uit. Regelmatig houden de groepsleiders alcohol- en drugscontroles en testen ze of iemand zijn medicijnen heeft ingenomen.
Terugval Preventieplan
Voordat een tbs-patiënt in de transmurale fase komt, moet hij ook een Terugval Preventieplan (TVP) opstellen. Daarin staat beschreven welk gedrag of welke situaties hij moet vermijden, omdat die kunnen leiden tot een herhaling van het delict waarvoor ze tbs opgelegd hebben gekregen. Ook staat erin wat iemand juist wel moet doen om escalaties in delictgedrag te voorkomen.
Zelfkennis, daar draait het behandelingsprogramma in de tbs-kliniek om, vertelt Rob. Hij is in 1996 veroordeeld voor het verkrachten van drie vrouwen. Na twee jaar gevangenisstraf kwam hij terecht in de Van der Hoevenkliniek. “Mensen denken licht over tbs, maar het is keihard werken”, meent Rob. “Van ‘s ochtends 7 uur als je wordt uitgesloten tot ‘s avonds 10 uur als de deur van je kamer op slot gaat, word je onder de loep genomen. Alles wat ik heb gedacht, denk of doe wordt op een weegschaaltje gelegd en bekritiseerd door het personeel, jaar in, jaar uit. Maar daardoor kan ik nu wel inzien hoe het bij mij werkt.”
Want wat hij vroeger dacht toen hij zijn delict pleegde, is volgens hem niet mals. Rob: “Bijna alle delinquenten hebben een excuus ter rechtvaardiging van wat zij doen. Dat zijn natuurlijk smoesjes. Dat gevoel had ik ook. Ik weet nu dat ik een narcistische persoonlijkheid ben en mezelf dus erg belangrijk vind. Daardoor ben ik snel te krenken. Mijn frustraties botvierde ik op alle vrouwen. Dat systeem zie ik nu in.”
Lustremmers
Nog belangrijker voor zijn overstap naar een woning buiten de muren van de kliniek is dat hij lustafremmende medicijnen neemt. Rob: “Ik had de keuze: of medicijnen en buiten wonen, of geen medicijnen en binnen blijven. Dan is de keuze snel gemaakt.” Ondanks de zware bijeffecten van het medicijn – onlangs werd bij hem borstvorming operatief verwijderd – staat hij achter het gebruik ervan. “Ik denk dat ik het zonder medicijnen heel moeilijk zou hebben. Die gevoelens zijn zo sterk, dat ik niet weet of ik het zou redden zonder.”
Camera
Helemaal zelfstandig woont Rob niet. Het huis is van de kliniek en boven zijn nog drie appartementen voor andere tbs-patiënten. Die kamers staan leeg, maar binnenkort komen er nieuwe bewoners vanuit de Van der Hoevenkliniek. “Net als in de kliniek worden we geacht op elkaar te letten. Gaat het goed met iemand? Vertoont hij risicovol gedrag? We zijn verplicht te ‘klikken’ om elkaar op die manier te helpen.” Ook is er cameratoezicht. Rob: “De camera staat gericht op de enige deur waardoor ik naar buiten kan. Tussen ‘s avonds tien uur en ‘s ochtends zeven uur kan de portier van de kliniek zien wat hier allemaal in het gangetje gebeurt. Als ik ‘s avonds het huis verlaat, gaan op de kliniek alle alarmbellen af.”
Vinger aan de pols
Hoe sterk de kliniek een vinger aan de pols houdt, is per patiënt afhankelijk, vertelt hoofd behandeling Wassenberg: “In het begin komt de patiënt nog regelmatig in de kliniek voor behandeling en therapie en houden wij de patiënt buiten nauwlettend in de gaten.” Het huis waarin Rob woont, is volgens hem een opstaphuis. Als het goed gaat, kan de patiënt door naar een huis met meer vrijheid. Wassenberg: “De bedoeling is dat wij langzaam aan steeds meer afstand nemen en dat de tbs-patiënt steeds meer vrijheden krijgt. Voor onze patiënten die in huizen zitten van Stichting Beschermende Woonvormen Utrecht (SBWU) geldt dat de verantwoordelijkheid steeds meer komt te liggen bij de mensen van die stichting.”
Soms kan iemand de vrijheid toch niet aan, vertelt Wassenberg. “We hadden iemand in de transmurale fase, maar dat ging niet goed. Hij hield zich niet aan afspraken, zocht risicovolle situaties op en loog daarover. Er was nog niets ernstigs gebeurd, maar dit zijn wel tekenen dat het mis kan lopen. Zo iemand roepen we direct terug.”
Levenslang
Met Rob gaat het wel goed. Daarom zal hij binnenkort verhuizen naar een meer zelfstandige woning, zodra hij is hersteld van zijn operatie. Dan hoopt hij ook ander werk te kunnen gaan doen, “..want nu werk ik nog op de kliniek als tijdsbesteding.” Maar of hij ooit nog volledig terugkeert in de maatschappij is nog onduidelijk.
Rob: “Uiteindelijk is tbs een vorm van levenslang. Je blijft tbs’er, totdat je genoeg vertrouwen geniet van de kliniek dat je niet meer zal recidiveren. Je weet van tevoren dus nooit waar je aan toe bent.” Zijn toekomstdromen zijn daarom onzeker. “Ik hoop dat ik met mijn poten van andere mensen kan afblijven en dat ik uiteindelijk een zelfstandig en rustig leventje kan leiden. Maar ik ben al heel tevreden met wat ik nu heb bereikt”, zegt Rob en hij kijkt tevreden zijn eigen huisje rond. “Alles langzaam aan hè. Stapje voor stapje. En dan zien we wel hoe ver ik kom.”
#2 door Irma op 10 mei 2010 - 16:52
Quote
Ik lees net op haar prachtige pagina dat mevr. van Hertum denkt te weten wie ik ben. Esther, de wreedste nachtmerrie en een vrouw zonder principes zou terug zijn. Nou ken ik Esther redelijk goed moet ik zeggen maar het lijkt mij een zachtaardige vrouw. Iets wat je van de met haat vervulde pedojaagster niet kunt zeggen.
#3 door Léon op 10 mei 2010 - 11:02
Quote
Ik zal niet graag in de schoenen staan van die informant(e), als uitkomt wie verantwoordelijk is voor dit lekken van vertrouwelijke informatie.
Ontslag op staande voet, gevolgd door een strafzaak behoort dan zeer wel tot de mogelijkheden. Ontslag voortvloeiend uit crimineel handelen, houdt tevens in geen uitkering maar per direct de bijstand in. In die beroepstak komt zo iemand nooit meer aan de bak.
Tsja; wat zeg je dan ?
“Dank je van hertum cs, wéér een carrière en leven geruïneerd zuiver en alleen voor een beetje aandacht.”
De hoeveelste zal dit dan zijn ? Hoeveel bedrijven en levens moeten er nog kapot gemaakt worden door dat onbezonnen, onverantwoordelijke en criminele handelen van Van hertum cs ?
The Boss
#4 door bettie vuist op 10 mei 2010 - 11:16
Quote
Mijn broer is een goede onderzoeksjournalist (kijk maar op zeikerdje.nl) volgens mij is hij ook lid van de NJV (of zoiets). Die heeft vast al wel ontdekt wie er heeft gelekt. Mijn broer zal dit persoon met raad en daad bijstaan, zo is tie nu eenmaal.
#5 door dit is nieuws op 10 mei 2010 - 10:58
Quote
Kijk eens wat ik net tegenkom
http://vodde.info/gebruikers/greetje/2010/05/09/mirjam-klapt-uit-de-school/
Admin:
U hoeft niet de complete berichten van Greetje hier te copieren, in onze rechterzijbar zit een Twitter en daar komen al Greetje’s avonturen op.
Een ieder kan daar dus zelf gaan kijken.
#6 door Admin op 10 mei 2010 - 10:33
Quote
Vanochtend was ze op haar lasterblogje weer goed tegen haarzelf bezig, om te laten zien hoe men in een tbs kliniek omgaat met pedoseksuelen.
Nu wilden we even op Google zoeken naar “Misbruik Medisch Dienstgeheim” of “Misbruik Medisch Ambtsgeheim”, echter tegenwoordig kan men niet meer normaal zoeken naar”misbruik” er verschijnen dan tientallen pedofiele pastoren, bisschoppen, klerken, dominee’s, dus toen hebben we het opgegeven.
De bewijslast draagt ze zelf nog verder aan:
Dat wordt dus misdrijf gepleegd in gemeenschap!
Ze schijnt zich nogal nerveus te maken, althans ze haalt allerlei namen, die hier niets mee te maken hebben, flink door elkaar.
Zelfs dan, ons Archief stopt niet, dus de Van Der Hoeven Kliniek zal haar nu wel snel achter de tralies laten zetten.
#7 door Irma op 10 mei 2010 - 10:38
Quote
betweter
#8 door Irma op 10 mei 2010 - 10:49
Quote
Als dat toch eens waar mocht zijn. Dan zal ik zeker niet nalaten om een kaartje te sturen…
#9 door Irma op 10 mei 2010 - 09:50
Quote
Vanmorgen dus een heel gesprek gehad met de van der hoeven kliniek. Het blijkt dat ik niet de enige ben die heeft geklaagd. Er zijn meerdere telefoontjes binnen gekomen en evenzoveel mailtjes omtrent dit onderwerp.
Inhoudelijk wilde Emily Hoogendoorn geen mededelingen doen omdat er inmiddels een onderzoek loopt. Men is dus op de hoogte en neemt de zaak zeer serieus. Het openbaar maken van medische gegevens is een misdrijf en eenieder die er weet van heeft -Yvonne- kan aansprakelijk worden gehouden.
Hoe dan ook……..dit verhaal is nog niet ten einde en ik ga ervan uit dat de verhalen op een bewuste site vanzelf zullen stoppen.
#10 door zemeltje op 9 mei 2010 - 17:50
Quote
Die Theo G. , is dat niet dezelfde als:
[Betreft Theo Gerritsen, de grondlegger van 'MARTIJN'.]
Redactie:
Nee, dat is Theo van Straalen, de naam die Yvonne vroeger gebruikte, voordat uitkwam dat zij zich voordeed als Theo. Hij is dus de voorganger van Ad Struyk uit Pijnacker.
#11 door Anoniem op 9 mei 2010 - 16:34
Quote
Opmerkelijk of toeval? http://www.rtvutrecht.nl/nieuws/235377 comment 2
en dan dit op sks: http://666kb.com/i/bj27nwzmf3apb6h0k.jpg